تبلیغات
با من حرف بزن - رمان جادوی عشق ( قسمت اخر)(1)

ما همچنان ایستاده ایم

رمان جادوی عشق ( قسمت اخر)(1)
نظرات () |

سلام 
اولا  حلول ماه  مبارک  رمضان  و تبریک میگم  ...دوما  از همه کسانی که تا  حالا  رمان  رو دنبال  کردند  تشکر میکنم   سوما  خواهش میکننم  اگر کسی وقت  داره   یه بار دیگه  بشینه از اول  رمان  رو بخونه  چون  انسجام  کافی داشته باشه  تو ذهنش الان  خیلی از بخشهاش رو یادتون  رفته  من  دنبال  جزئیاتم  میخوام  بهم کمک  کنید  ببینم  چقدر  موفق  شدم  مفاهیمی رو که میخواستم  به  مخاطبم منتقل کنم  . من  زحمت  زیادی کشیدم  برا نوشتنش  اگه  شماها  این  لطف  رو در حقم بکنید  سپاسگزار میشم  میخوام  کل  اینهفته و هفته بعد رو  به  مباحثه  دراین  مورد   اختصاص بدید  
اول بگید  :
1- اون چیزی که  در یافت  کردید  از خوندن این  رمان  چی بود؟
_ دوم  اینکه میخوام  نظرتون  رو درباره  هر کدوم از شخصیتهای اصلی بگید میخوام ببینم  ایا  پردازش شخصیتهام  خوب بوده  یانه؟
_ بگید ایا  حوادث منطقی بود  یا  دور از واقعیت  بود  بنظرتون
_بگید بهترین  لحظات  رمان  از نظر شما  کدوم  لحظات  بود 
_ وبگید  ایا  شما  دلتون میخواست  این  رمان  چجور پیش بره  و ایا  ممکن بود  پایانی بهتر از یان  براش نوشت؟؟

دقت  کنید :
چون  قسمت  پایانی خیلی طولانی بود  و  تو  یک  پست  جا  نمیشد تو  تا  پست  گذاشتم  که  بخش اول قسمت  اخر رو  در  ادامه  مطلب  همین  پست  میخونید و بخش بعدیش رو  در  پست  پایینی 
زینب ،مائده و مادر علیرضا  به  اتفاق یکی از برادراش  پشت  در اتاق  عمل  نگران  نشسته  بودند  هنوز کسی جرات  نکرده بود این  خبر را  به  پدر علیرضا  بدهد مادر  علیرضا  تسبیح  بدست  در حالیکه  ذکر صلوات  را  زمزمه  میکرد  ارام  ارام  گریه  میکرد  و  در دل از خدا  میخواست  که  فرزندش را  به او بر گرداند  مائده  نزدیک  مادرش نشسته  بود  و هر چند  وقت  یکبار او را  دلداری میداد  و  زینب کنار دیوار  نزدیک  در اتاق  عمل  خشکیده  بود  نه میتوانست  گریه  کند  نه  ذکر بگوید  فقط خیره  به  دیوار روبرو نگاه میکرد  و خاطرات  زیبای بودن  با  علیرضا  را  از ذهن میگذراند  یاد  حرفهایش خنده هایش گریه هایش یاد خوبیها  و مهربانیهایش  ابی در  دهان نداشت  که  فرو  دهد  و اشکی در  چشم  نداشت  که بریزد  هیچگاه  چنین  شوکه نشده بود  . هنوز صحنه  چاقو خوردن  علیرضا  جلوی چشمش بود  و دل او بود که  مچاله  میشد  و در هم میشکست  . مهران  سراسیمه  وارد  سالن  شد رویا  هم  بدنبالش بود  . مهران  به سمت  برادر علیرضا  رفت  و  بی سلام  پرسید

_ چی شده؟؟؟        برادر علیرضا  مهران  را  در اغوش کشید  و ارام  گریست   و  با  صدای ارامی گفت

_ زدنش مهران ...علی عزیز ما رو  زدن  ...  

مهران  هق هق  گریش بلند  شد  مادر علیرضا  طاقت  نیاورد  و با  صدای بلند تری زد  زیر  گریه  مائده  مادر رو در اغوش کشید  و رو به برادرش گفت

_ تو رو خدا  مراعات  مامان  رو بکن  حمید...رویا  اشک  در چشمانش جمع  شده  بود  جلو رفت  و به مادر و مائده  سلام کرد  . مائده  لبخند  غمگینی زد  . سلامش را  پاسخ  داد  .رویا به مائده  نگاه  کرد و  پرسید

_ کی زدش؟؟ چجوری اتفاق افتاد؟؟

_ نمیدونم  زینب مبگه  علیرضا  مدام  تکرار میکرده  ارشام   چشمان  رویا  گرد  شد  و روی صورت  مائده  خیره  ماند  زمزمه کرد

_ ارشااام ...؟؟؟!!!!  به  یاد  روزی افتاد  که  ارشام  را با فرهاد  دیده  بود  قلبش درد امده  بود  صدای  علیرضا  در گوشهاش پیچید 

_ من برای امنیت  این  مردم  از جونمم میگذرم  ....نگاهش به  سمت  زینب روانه  شد او که  به  مجسمه ای بی تحرک میمانست  لبش رو گاز گرفت  و باز هم  صدای علیرضا  در گوشش پیچید

وقتی که  ازش پرسیده بود از زندگیت  راضی هستی؟ و علیرضا  پاسخ  داده بود 

_ من  به ارامش رسیدم  اما  زینب نه  ..چون اون مدام  نگرانه  و  منتظره  تا  خبر بدی براش بیارن ...رویا  نفسش رو  ارام  بیرون  داد و  در دل  خدا  رو  شکر کرد  که جای زینب نیست  .  طولی نکشید که   دکتر از اتاق عمل بیرون امد  و  زینب زودتر از بقیه  جلویش  دوید

_ دکتر چی شد؟؟    دکتر  با  قیافه  ارامی گفت

_ ما هر کار میتونستیم  کردیم  الان  خونریزیش بند اومده  خون  زیادی ازش رفته  باید ببینیم کی بهوش میاد   همه دور دکتر جمع  شده  بودن  مادر با  صدایی که از ته  چاه  بیرون می امد گفت

_ یعنی خوب  میشه؟؟؟    دکتر لحظه ای ایستاد و به  چهره نگران  مادر خیره  شد

_امید به خداا ...دعا  کنید .....بقیش دست  خداست     و  از کنار انها  رد شد و چشمان  همه  به  رفتنش خشکید زینب  با  لبهایی لرزان  زمزمه کرد

_ خدا.....خدا .......انجا ماندن  برایش  طاقت  فرسا  شده  بود  به  ناگاه  اتشی در  قلبش زبانه  کشید  دلش میخواست  فریاد بزند  و زمین  و زمان  را  بهم  بریزد  با  صدای بلند تری گفت

_ خدااااااا .....علیرضاااااا          سد چشمانش شکست  و  چشمه  اشک  به  ناگاه  سر ازیر شد   صدای هق  هق  بلندش پرستار را  به  انجا  کشاند 

_ هیییس اینجا  بیمارستانه       مادر هم  گریه  میکرد  مائده  کنار زینب  رفت  وگفت

_ زینب   مراعات  کن  عزیزم  صبر داشته باش

_ نمیتونم ....نمیییتونم ....وای خداااا....باورم نمیشه......علی من  کجاست؟؟؟؟    دستش رو  سینش گذاشته  بود و گریه میکرد

_ علییییرضاااا  عزیییزم ....    مائده  جانش به اتش کشیده  بود  قلبش برای برادرش میسوخت  اما  برای مراعات  حال  مادرش صبر  میکرد 

_ زینب مامان  طاقت نداره  یهو ممکنه  حالش بد شه      زینب دستش رو  رو  دهنش گرفت

_ باشه  ...باشه  .....خفه میشم ....خدا خفه میشم.....خفه میشم خدااا....  زینب  جلوی مهران  ایستاد  و گفت

_ اقا مهران  منو میبرید  جایی؟؟؟     مهران  با  چشمانی به خون  نشسته  گفت

_ کجا؟؟؟

_ خواهش میکنم  نپرسید ...بیاین  بریم تو راه بهتون میگم  مهران  بغضش رو با  درد   فرو داد  و  گفت 

_ باشه  و نگاهی به  رویا  انداخت   رویا  بلند  شد  و  بعد خدا  حافظی پشت  سر زینب  روانه  شدند  .

        ******************

زینب  از ماشین  پیاده  شد  و به  تابلو  خیریه خیره  شد  به  سوپری کنار درش  وقتی که  علیرضا  همیشه  از اونجا  برای بچه ها خوراکی میخورید  تا  دست  خالی نره   بی معطلی وارد  شد  زینب  و مهران  هم  به  دنبالش  زینب  یکراست  پشت  در  مهد کودک ایستاد  حواسش دست  خودش نبود  بدون  در  زدن  در  رو باز کرد   نازنین  به  زینب  خیره  شد  و بچه ها هم  به  سمت  در  برگشتند   نازنین  لبخندی زد و گفت

_ سلام  زینب  جووون  خوبی؟؟؟      زینب  به  چهره  بی خیال  نازنین  خیره  شد  و نازنین  خیلی زود  متوجه  حال  دگر گون او شد به  سمت  او امد خیره  نگاهش کرد  و پرسید

_ چی شده؟؟       زینب  به  بچه هااا خیره  شد  چند تا  از بچه ها جلو دویدند 

_ سلام خاله  زینب  ...و  جلوش ایستادند و با  چشمان معصومشان  به  دور و بر نگاه کردند  یکیشون  پرسید

_ پس عمو علیرضا  کووو؟؟؟   مهران  و رویا  هم وارد  شدند  چند تا  از پسرها  دور مهران  دویدند

_ سلااام عموو  مهراان    مهران  لبش رو گاز گرفت  تا  گریه نکند  و اروم گفت

_ سلام  بچه هااا  خوبین؟؟؟

_ عمو مهران  ..عمو علیرضا  نیومده؟؟؟      زینب جلوی بچه ها زانو زد و  زد  زیر گریه

_ نه  بچه هااا عمو علیرضا  نتونست  بیاد     بچه  ها  با  دیدن  گریه  زینب  دورش حلقه  زدند  و زهرا  همان دختر کوچکی که  مادرش رو به  تازگی از دست  داده  بود  گفت:

_ چی شده  خاله؟؟؟

_ بچه هااا  ...عمووو مریضه ....بیمارستانه ......بعد  دوباره  بلند  زد  زیر گریه   نازنین  نگران  به  رویا  چشم  دوخت  و اروم  زمزمه کرد

_ چی شده؟؟؟        رویا  به ارامی در  گوشش شرح ماجرا  را  داد  نازنین  چشمانش پر از اشک بود و با  ناباوری به  زینب  خیره  شده  بود   زینب  از شدت  هق  هق  هایش کم کرد  و ادامه داد

_ علیرضااا خیلی شما رو  دوست  داشت  بچه هااا ...علیرضا  برای اینکه  شما  شاد باشین  هر کاری میکرد  ...باز نتونست  طاقت  بیاره  و زد  زیر گریه  رویا  هم  اشکش جاری شد  و نازنین  و مهران  همه  بچه ها  به اتفاق  زدند  زیر گریه  زینب ادامه داد

_ شماها  پاکین  ...شماها  به  خدا نزدیکین ... اومدم  شما  براش دعا  کنین  بچه هااا عمووو داره  میمیره .... بچه هاااا  عمو حالش خیلیی بده......        بچه ها با  شنیدن   کلمه  مرگ  بیشتر گریه  میکردند  شیون  سرایی راه  افتاده  بود  هر کسی چیزی میگفت و  با  زبان  خودش به  نحوی ناراحتی خود  را  بیان میکرد   نازنین  با  چشمانی پر اشک  گفت :

_ بچه هااا بیاین  همه  بشینیم  دعای توسل  بخونیم  و برا  عمو دعا  کنیم  خب؟؟         رویا  به  اشکهای پاک  بچه  ها  که  در  غم  بیمار شدن  علیرضا  میریخت  خیره  شده بود نفس عمیقی کشید و زیر لب  زمزمه  کرد

_ ثروت  یعنی این  ...یعنی اگه  اتفاقی برات  افتاد زمین  زمان  برا  رفتنت  ماتم  بگیرن           

مهران  بعد از خواندن  دعای توسل  دوباره  زینب  رو  به بیمارستان  برگردوند  مائده  و مادر و  همچنین  پدر زینب  تو  سالن  نشسته  بودند  زینب  خودش را  در اغوش پدر  انداخت  و مجددا  یک دل  سیر گریه  کرد.

                                  ********************

یک هفته  گذشته  بود  و علیرضا  همچنان  در  کما  بود  دعایی نبود  که انها  نخوانده باشند  و نذری  نبود  که نکرده  باشند  هر کسی  به اندازه  وسع خود  نذر کرده بود  تا  علیرضا  به  زندگی برگردد  و علیرضا  انگار تنها  کسی  بود که  پروای ماندن  نداشت . زینب بار دیگر بالای سرش ایستاد   ریش او  بلند تر شده  بود  و صورتش متورم  شده  بود  اکسیژن و  دستگاههایی که  بهش وصل  کرده  بودند  دل  زینب را  فشار میداد  هرگز تصور نمیکرد  علیرضا  را  در این  وضع  ببیند   از گریه  کردن  خسته  شده  بود  چشمانش میسوخت بس که  این مدت  گریه  کرده بود.  دستان  علیرضا را در  دست گرفت و اروم گفت

_ من  که میدونم تو دلت  نمیخواد  برگردی...من که میدونم  تو از خدا  شهادت  میخواستی ...اما خیلیییی نامردی ...خیلییی علیرضا  ...چرا  عاشقم  کردی پس ...تو که  میخواستی بری چرا عاشقم کردی؟؟؟ چرا اینهمه خوب بودی؟؟ چرا اینهمه  اتیشم میزنی؟؟؟ علی دنیا رو بدون تو نمیبخوام  ...کاش یکی از اون چاقو ها رو به من  زده  بود  ... بی معرررررفت  ....دارم میسوزم علییییی ...دارم میییسوزم میفهمییی... اگه تو جای من  بودی چیکار میکردی ؟؟ دوس داشتی تو  اینجا  وایسی ومن  رو تخت  باشم؟؟؟ دوست داشتی منم نامردی میکردم  زودتر  میرفتم؟؟؟     هق هق  گریه امانش رو برید 

_ علی تو رو خدااا برگرد....تو رو خدااا ..بخاطر من نه  به خاطر بابات  میدونی چقد  حالش بده؟؟؟ بخاطر  مامانت  .....بخاطر بچه های  خیریه ...........علیییییییی..... نگاهش خیره  روی او بود  تا  شاید  تکانی بخورد و معجزه ای شود.   اما  هیچ چیز نبود  او ارام و ساکت  مانند یک تکه گوشت  روی تخت  افتاده بود.

        *********************

رویا    اطلاعاتی از ارشام  یادش اومده  بود  و در اختیار مهران  قرار  داده  بود  تا  این  گرگ فراری رو  دستگیر کنند  .و  مفید  هم  واقع  شده بود  و  ارشام  و گروه دیگری از قاچاقچیان  رو در  خانه ای ویلایی خارج تهران  دستگیر کرده  بودند . رویا  به  مهران خیره  نگاه  میکرد 

_ علیرضا  بهتر  نشده؟؟؟

_ نه هنوز همونجوریه        رویا  بلند  شد و روبروی مهران  نشست  دو هفته از ان  زمان  گذشته بود  و رویا  روزبروز بیشتر به مهران  علاقه مند  میشد  طوری که برای امدنش لحظه  شماری میکرد  .

_ میشه  تو از پلیس بیای بیرون؟؟؟    مهران  نگاه  دقیقی  به او انداخت  و خندید 

_ مترسی مو هم  مث علیرضا  شوم .... رویا  لبخندی زد  و گفت

_ ما از این  شانسا  نداریم        مهران  عنق  شد

_ زینب  میبینم  چجوری مث مرغ  سرکنده شده   هیچ وقت باوروم نیمشد اینجوری علی  رو دوست  داشته باشه     رویا  نفسش رو ا  صدا بیرون داد 

_ اره  دختر تو داریه  .....

_ حسرت به دلوم موند  یه بار رویا  خانوم  نگران  مو بشه      رویا  لبخند  زد  و  گفت

_ خب  لابد منم تو دااارم     مهران  به  سمتش رفت  و  کنارش نشست 

_ مو زن تو دار نخوام  باید  چیکار  کونوم؟؟   رویا  لبخند  شیطنت امیزی زد و گفت

_ باید  طلاقش بدی بری با  زن مورد علاقت  ازدواج کنی     مهران  دماغ  رویا  رو بین  دو انگشتش گرفت و گفت

_ چی گفتی ؟؟؟      رویا  با  درد  گفت

_ آیییی ...آآآی  ول کن  کندی دماغمو

_ زود  قول بده  از حالا  تو دار نباشی     رویا  با  جیغ  گفت

_ اخخخ مهران  ولم کننن

_ اول  قول بده 

_ عمرااااااا     مهران  ولش کرد و گفت

_ به  جهنم....اعصابش بهم ریخت  و پا شد رفت کنار پنجره اتاق  رویا  و گفت

_ شاید یه روز تو هم مجبور  بشی بیای کنار جنازم  بهم  بگی دوستم داری            دل رویا  به یک باره  فرو ریخت  مهران  لبش رو گاز گرفته بود  و از بالا  بیرون  رو نگاه میکرد  پاییز قلم  زردش را  بر روی درختهای باغ  کشیده بود  و همه جا  زرد و  قرمز شده بود   رویا  خودش رو به مهران  رساند  و  به  چهره در هم او خیره  شد

_ خب  حالا  قهر  نکن ....  مهران  با لبخندی غمگین به  سمت او برگشت

_ چقد  صب  کنوم  رویا؟؟؟    رویا لبخند زد  و   سرش رو انداخت  پایین  مهران  از سکوتش بیشتر دلگیر شد و به  سمت  در  اتاق رفت  تا  خارج  شود      رویا  دستپاچه گفت

_ مهران.....مهران  همونجوری ایستاد  اما  برنگشت   رویا ادامه داد

_ من...من ...یعنی...منم دوستت  ...دارم           مهران  قلبش فشرده  شد ...چشمانش را بست  و یک نفس عمیق  کشید به  سمت رویا  برگشت  و اروم  زمزمه کرد

_ نشنیدوم چی گفتی یه بار دیگه  بگوو      رویا  لبخند زد و اروم گفت

_ گفتم ....گفتم  ...دوستت دارم    مهران مجددا  همون  حال  بهش دست  داد  محکم رویا  رو بغل کرد و  تو گوشش زمزمه کرد

_  تو جووونمی رویااا  ....جونمو بالا  اوردی  تا این  جمله رو بهم  گفتی                و هر دو  غرق  لذت  دراغوش هم  ارام  گرفتند 

         ***************



مرتبط با : رمان جادوی عشق
نویسنده : زهرا
تاریخ : 1393/04/8
زمان : 12:55 بعد از ظهر
:: برگهای برنده تان را نسوزانید
:: دهه فجر مبارک
:: چرا دلشون میخواد فتنه زنده بمونه؟؟
:: چرا رفراندوم؟؟؟!!!!!
:: هفته وحدت
:: 9 دی در رفسنجان چه گذشت ؟؟
:: چرا محافظه کاری ....؟؟
:: نمیخوایم فکرررر کنیم ؟؟؟
:: گاهی خیلی زود دیر میشود
:: مقاومت تحریمها را شکست
:: چاهی که زمان احمدی نژاد کندن هنوز سرش بازه
:: یک هشدار بزرگ
:: لقمان جان کجایی جات خالیه
:: درباره رمان جادوی عشق
:: رمان جادوی عشق ( قسمت اخر)(1)
:: رمان جادوی عشق ( قسمت اخر)(2)
:: وبگردی( پست ثابت)
:: قبلش چی میگفتن حالا چی میگن!!!!
:: دولت راستگویان ایا پاسخگو هست؟؟؟
:: ازادی یواشکی یا طغیان در برابر خدا
:: رمان جادوی عشق ( قسمت سی و دوم )
:: رمان جادوی عشق ( قسمت سی و یک)
:: رمان جادوی عشق ( قسمت سی ام)
:: وبگردی( پست ثابت)
:: سلام صداو سیما
:: رمان جادوی عشق ( قسمت بیست ونهم)
:: رمان جادوی عشق ( قسمت بیست وهشتم )
:: در سر اقای هاشمی چه میگذرد؟؟؟
:: رمان جادوی عشق ( قسمت بیست وششم)
:: رمان جادوی عشق ( قسمت بیست و پنجم)



قالب وبلاگ

قالب میهن بلاگ

بازی آنلاین

آپلود سنتر

آپلود عکس