تبلیغات
با من حرف بزن - رمان جادوی عشق ( قسمت اخر)(2)

ما همچنان ایستاده ایم

رمان جادوی عشق ( قسمت اخر)(2)
نظرات () |





بخش دوم  اخرین  قسمت  رمان  رو  در ادامه  مطلب  بخونید 


زینب کنار مادر  علیرضا  روی صندلی های راهرو نشسته بود   سه  هفته  از کما رفتن  علیرضا  گذشته  بود  و هنوز هیچ  تغییری اتفاق نیفتاده بود  زینب به  سقف  چشم  دوخت  و مادر علیرضا  گفت 

_ رویا  رو میشناسین  که  خانوم  مهران؟؟؟   مادر نفس عمیقی کشید و گفت

_ بله  میشناسم....

_ مهران  رو مجبور کرده  دیگه  با  پلیس همکاری نکنه   مادر لبخندی زد  وگفت:

_ زندگی خودشونه     زینب غمگین  گفت

_ کاش منم  علیرضا  رو مجبور  کرده  بودم   کارش رو ول  کنه     مادر لبخندش پررنگتر  شد

_ فک میکنی علیرضا  قبول  میکرد؟؟؟

_ مجبور  بود  قبول  کنه  اون منو دوست  داشت       مادر نگاهی غمگین  به رویا  انداخت

_ هنوز زوده  علیرضا  رو بشناسی دخترم  من مادرشم        زینب   با  چشمان  غمگین به مادر  خیره  شد

_ علیرضا  هیچ  چیز رو به ارمانهاش ترجیح  نمیداد  همیشه  حرفش این  بود  که  یه عده باید باشن  تا  فداکاری کنن  تا  زن همسایه  در امنیت  بتونه بره  سوپری سر کوچه   برگرده   یه عده باید  باشن  جونشون رو فدا کنن  تا  امثال  رویا  و مهران  راحت  زندگی کنن     زینب  با  بغض گفت

_ چرا  اون  یه  عده  باید  علی من  باشه ؟؟؟    مادر بازم  لبخند  زد

_ علی به ارزوش میرسه  اگه  شهید بشه  اون دنیا  خیلیییی بهتر از این  دنیا  بهش میدن  اونی که  بردندست  علیه           زینب گریه کرد و گفت

_ پس من  چی؟؟؟      مادر دستان  زینب رو تو دستش گرفت

_ دنیا  همیشه اینجوری نمیمونه  دخترم  .... بعلاوه تو  شرایط علیرضا رو میدونیستی و اگاهانه وارد  شدی مگه نه؟؟

_ اره  میدونستم ...اما  اون موقع  عاشقش نبودم   و هق هق  گریه  امانش نداد  اشک  تو چشمای مادر جمع  شد

_ تو چند ماهه علی رو میشناسی اینو میگی من که مادرشم  چی بگم؟؟؟  علی جگر گوشمه...پاره تنمه ...بچمه     زینب  مادر رو در  اغوش کشید

_ دعا  کنید خوب  شه  مامان  ...دعا کنین  خوب  شه  ......منو خدا  دوس نداره  ....دیگه  صدامو نمیشنوه .... من  ...من این  چند  هفته  فهمیدم  ایمانم  خیلی ضعیفه ....فهمیدم خدا  دوسم نداره .....

_ ناشکری نکن  دختر گلم ... هر چی خدا بخواد همون میشه  ... دنیا  میگذره   دخترم  تموم میشه   جوری حرف نزن که بعدا جلو خدا  شرمنده  بشی        زینب  به  ایمان و  صبر مادر علی  غبطه  میخورد  سرش را  روی پاهای مادر  گذاشت  و ارام  ارام  گریه  میکرد  .  ناگهان  پرستارها  و  پزشک  بخش به  طرف  اتاق علی که  در  بخش مراقبتهای ویژه  بود  دویدند    مادر  و زینب سراسیمه  دنبال  انها  روان  شدند   زینب  چشمش به مونیتور  ضربان  قلب  علی افتاد  .و با  دیدن  خط ممتد  قلب  علیرضا انگار قلب  او هم  ایستاد   پزشک  شوک را  روی بدن  علیرضا  گذاشت  و با  پرستاران  تلاش میکردند  اورا  برگردانند  و  دو باره   و دوباره  .....فایده نداشت  زینب  دیوانه وار  فریاد  میزد

_ نههه ....علیییی....علییییی ...خداااااا ..... پرستارها  او مادرش را  بیرون کردند  مادر  روی نیمکت  حالش بهم  خورد و  شل  شد و افتاد  زینب چشمانش گشاد  شده بود  و نمیدانست  چه  کند  با  دستانش محکم  به  صورت  خود  ضربه  میزد  و  خدا  را  صداا میزد   خدا  را  به همه  ائمه  قسم  میداد  پرستارها  نمیتوانستند  او را  ساکت  کنند  خودش را  روی زمین  انداخت و  دربرابر  خدا  زانو  زد التماس میکرد

_ دیگه  هیچی ازت  نمیخوام  ...دیگه  تا اخر عمر هر کاری بگی میگم  چشم  ...خدایا  هر  غلطی کردم  ببخش فقط همین  یه بار حرفمو  گوش کن  ....خدااا علی رو برگردون  خدااا  به  حضرت  زهرا  قسمت  میدم  برش گردون  پرستارها  دوطرفش رو  گرفته  بودند  تا  به بیرون  هدایتش کنند  اما  او انگار زور  مضاعفی پیدا  کرده  بود  و  همه  را  کنار  میزد فریاد  میکشید  و از خدا  کمک  میخواست  همه  بیمارهای دیگر بیرون  ریخته بودند  و با  دیدن  این  صحنه  اشک  همه در امده   بود و از خدا  میخواستند  که  بیمارش را  شفا  دهد .چیزی نگذشت  که زینب  از شدت  ناراحتی بیهوش شد.

        *************

چشمانش را  که  باز کرد  سقف  سفیدی را  بالای سرش دید  سرش را  چرخاند  و متوجه شد انگار بیمارستان  است  ناگهان  فکر  علیرضا در  ذهنش جرقه  زد  بی معطلی از جا  پرید  و خورد  را از تخت  پایین  انداخت سرمی که  در  دستش بود  محکم  کشید و کمی خون  از دستش جاری شد با  دست  دیگرش جلوی خون  را  گرفت و خواست  از اتاق خارج شود   که  صدایی ضعیف  از پشت  اورا  به خود  خوااند

_ زینب..     زینب سر جایش خشک شد  توان  برگشتن به  سمت  صدا  را  نداشت  همه شجاعتش را  جمع  کرد  و برگشت  ..ماتش برد  علیرضا  روی تخت  دراز کشیده بود  و  سرش به  سمت او  بود و با  لبخند  گرمی نگاهش میکرد   زینب  خیره  چشمانش را  باز و بست  کرد  لبهایش به  وضوح میلرزید  زمزمه کرد

_ علیییییی    علیرضا  لبخندش غمگین  شد با همان  صدای ضعیف گفت

_ جاان علی     زینب  همچنان  میخکوب  مانده بود 

_ تو....تو....زنده ای؟؟     علی مهربان تر  لبخند  زد  و دستش را  به  سمت او دراز کرد 

_ بیا  زینب.. بیا  نزدیک تر... زینب  مانند  کسانی که  هیپنوتیزم  شدند  تخت  را  دور زد  و روبروی علیرضا  ایستاد  هنوز چیزی را  که میدید باور  نداشت  علیرضا  دست  زینب رو گرفت وگفت

_ از دیروز بیهوشی  ازشون خواستم  تو رو کنار خودم  بخوابونن  تا  ارامش داشته باشم    زینب  همونجور خیره نگاهش میکرد  پاهاش  دیگه  توان  نگه داشتن  جثه اش را نداشت  و روی صندلی کنار  تخت  نشست دستان  علیرضا  را  در دستانش لمس میکرد  و نگاه او را  میدید دستش رو  به  صورتش کشید و گفت

_ بیدارم؟؟؟ یا  دارم تو خواب  میبینمت     علیرضا  خندید و این  خنده  بخیه هایش را اذیت  کرد  با اینکه  چند هفته  گذشته بود با اینحال  هنوز درد داشت  و بعد  ارام گفت:

_ هم تو بیداری و هم  من  زنده ....زینب با نوک انگشتش روی صورت  علیرضا  کشید انگار میخواست ببیند  واقعیست؟  ناخونش رو روی لبهای او کشید و او  بوسه ای داغ  بر انگشتان  زینب  نشاند  با همان نگاه  عاشق همیشگی در  چشمان  سیاه  زینب  خیره  شد

_ بعد از اونکه  تو  از اتاق بیرون میکنند و  دکترا  کاملا  از برگشت من  نا امید میشن  قلب  من  یهو برمیگرده  و هوشیاریمم همون موقع  برگشت  وقتی چشم باز کردم  دکترا بالا  سرم بودن  مادر رو  صدا  زدم  و تو رو  نمیفهمیدم  کجام  چمه؟؟ یه  ساعتی گیج بودم  تا اینکه  مادر که  حالش بهتر بود  اومد پیشم و همه چی رو گفت ...وقتی از تو پرسیدم  برام  تعریف  کرد که  چه قشقری راه انداختی  زینب  خندید  و  خجالت  کشید بعدش بهم گفتن  بیهوشی تو بخش زنان  من ازشون خواستم بیارنت اینجا  گفتم  اگه تو نباشی قلبم دوباره از کار میفته ها   زینب  بازم خندید حالا دیگه  باورش شده بود علیرضا  زندست  دستای علیرضا رو با شوق تو دستش فشار داد  و اشکاش جاری شد

_ خدایا  شکرت..خدایا  شکرت...           علیرضا  بازم  خندید گفت

_ خودمونیم هاا  خیلی بدجنسی که منو از استانه در  بهشت  برگردوندی      زینب اشکاش رو پاک کرد و گفت

_ بدجنس تویی که میخواستی تنهایی بری ...مگه من چمه که  دنبال  حور پری هستی   علیرضا  خندید  گفت

_ به  شرافتم  قسم قول میدم  دست  به هیچ حوری نزنم  تا خودت  بیای     زینب پشت  چشمی نازک کرد و گفت

_ اره  جووون عمت    علیرضا بازم خندید  و درد همه وجودش رو گرفت

_ اخخخخ ...نخندون منو  نامرد... درد م میاد  

_ علیرضا  سه  هفته  اندازه  صد سال  رنج خوردم  باید  تلافی همش رو  سرت  در بیارم  علیرضا  خیره به خنده های زینب  گفت

_ جااانم  قربون خندیدنت     زینب  اشک تو چشماش جمع  شد  و قلبش در  غم  فرو رفتعلیرضا  که متوجه  شد  پرسید

_ چی شد دوباره؟؟؟

_ علیرضا؟؟

_ جون دلم

_ قول  بده  دیگه  تنهام  نذاری            لبخند  غمگینی روی لبهای علیرضا  نشست به  چشمان  غمگین  زینب چشم دوخت 

_زینب چجوری درباره  چیزی قول  بدم که  دست  خودم نیست

_ از پلیس بیا بیرون

_ اگه  از پلیس بیام  بیرون  دیگه نمی میرم؟؟؟    زینب اخماش رفت  تو هم 

_ میمیری اما اینهمه  در خطر نیستی

_ یه  کارگر کارخونه  هم تو خطره  هر کدوم از ما که از خیابون  رد  میشیم  تو خطریم  هر  لحظه  ممکنه  بمیریم  من  فقط نوع  مرگم رو انتخاب  میکنم  همین    این  دنیا  جای موندن  نیست  زینب  دنیا  رو بذار برای دنیا  طلباا..   زینب به چشمای علیرضا  خیره  شد  این  چهره  شخصی بود که  خطر رو  با  گوشت و پوستش لمس کرده بود  زینب ادامه داد

_ کاش یک ذره  ترسو بودی           علیرضا  بازم  خندید  و باز درد  بود که میهمان او بود

_ من الان  تنها  حسی که  دارم اینه که میخوام  تو رو  قورت  بدم     زینب لبخند  زد  و او  ادامه داد

_ اینهمه  با  این  حرفا خودت  رو اذیت نکن  بالاخره  یه چیزی میشه  از الان  لذت  ببر     زینب بازم  لبخند  زد  و گفت

_ ولی من..

_ ولی نداره  دختر خوب موضوع  اینه  ...تو  جفت  منی  و من  طوری زندگی میکنم که  وقتی رفتم  اون دنیا  بازم  اجازه  داشته باشم  با تو باشم  تا ابد و...تا ابد مال  منی  من تو رو  برای ابد میخوام  نه برای این  دنیا       زینب با  تعجب پرسید:

_ تا  ابد؟؟؟      علیرضا  لبخند  گرمی زد

_ بله  تا  ابد....تو فک کردی من  اینهمه  پایین  میپرم؟؟ بذار  دنیا  طلبا  خودشون  رو  با این  قاقا  لی لی ها  سرگرم کنن ..اصل  قضیه  جای دیگست  زینب ....میخوام امروز  دستت  رو بذاری تو  دستم  با هم  یه  پیمان  ببنیدم  ما  به هم  کمک میکنیم   تا  هر  کاری خدا  خواسته  انجام بدیم  و بعدش خدا  اون کاری میکنه که  ما  میخوایم  و ما  تا  ابد در کنار هم  میمونیم      زینب  به  چشمای پر از محبت  علیرضا  خیره  ماند  علیرضا  دستش رو  جلو  برد  و ادامه  داد

_ اگه  هستی بگو  یا  علی      زینب  دست  او را  محکم  گرفت  و  با  لبخند  و  اعتقاد  قلبی زمزمه  کرد

_ یا  علی

اری راز جاودان ماندن  عشق خوب زیستن است  

پایان 



مرتبط با : رمان جادوی عشق
نویسنده : زهرا
تاریخ : 1393/04/8
زمان : 12:54 بعد از ظهر
:: برگهای برنده تان را نسوزانید
:: دهه فجر مبارک
:: چرا دلشون میخواد فتنه زنده بمونه؟؟
:: چرا رفراندوم؟؟؟!!!!!
:: هفته وحدت
:: 9 دی در رفسنجان چه گذشت ؟؟
:: چرا محافظه کاری ....؟؟
:: نمیخوایم فکرررر کنیم ؟؟؟
:: گاهی خیلی زود دیر میشود
:: مقاومت تحریمها را شکست
:: چاهی که زمان احمدی نژاد کندن هنوز سرش بازه
:: یک هشدار بزرگ
:: لقمان جان کجایی جات خالیه
:: درباره رمان جادوی عشق
:: رمان جادوی عشق ( قسمت اخر)(1)
:: رمان جادوی عشق ( قسمت اخر)(2)
:: وبگردی( پست ثابت)
:: قبلش چی میگفتن حالا چی میگن!!!!
:: دولت راستگویان ایا پاسخگو هست؟؟؟
:: ازادی یواشکی یا طغیان در برابر خدا
:: رمان جادوی عشق ( قسمت سی و دوم )
:: رمان جادوی عشق ( قسمت سی و یک)
:: رمان جادوی عشق ( قسمت سی ام)
:: وبگردی( پست ثابت)
:: سلام صداو سیما
:: رمان جادوی عشق ( قسمت بیست ونهم)
:: رمان جادوی عشق ( قسمت بیست وهشتم )
:: در سر اقای هاشمی چه میگذرد؟؟؟
:: رمان جادوی عشق ( قسمت بیست وششم)
:: رمان جادوی عشق ( قسمت بیست و پنجم)



قالب وبلاگ

قالب میهن بلاگ

بازی آنلاین

آپلود سنتر

آپلود عکس